|
Bunların hepsi hüseyin tarafından yapılmıstır
adres:indir
http://s3.dosya.cc/Desktop_15.rar.html
http://s3.dosya.cc/denemelerim.rar.html
http://s3.dosya.cc/resimler_1.rar.html
Mihalıççık İlçesi Osmanlı İmparatorluğunun
kuruluş yıllarında ele geçirilen yerler gazilere tımar olarak verilirdi.
Bilindiği gibi tımar, bir toprak parçasına ait gelirin belirli bir görev
karşılığında belli şartlarla bir kişiye tahsisinin genel adıdır.
Harmankaya (Sarıcakaya civarı) Tekfuru Köse Mihal Osman Bey ile savaşır
ve yenilir. Esir edilen Köse Mihal Osman Bey tarafından serbest
bırakılır. Bu olay aralarında bir dostluğun kurulmasına neden olur. Daha
sonra Müslüman olan Köse Mihal’e gösterdiği başarılardan dolayı İlçemiz
havalisi Tımar olarak verilmiştir. Köse Mihal’in torunu olan Gazi
Mihal’in küçük yaştan itibaren ilçemizde büyüdüğü, kendisini sevenlerin
Gazi Mihal’e Mihalıççık dediği, ilçenin adının da buradan geldiği
rivayet edilmektedir. Uzun süre Bursa livası Yenişehir kazasına bağlı
bir nahiye olarak kalan Mihalıççık’ın 1840 yılında Ankara Vilayetine
bağlı bir kaza olduğu bilinmektedir. 1925 yılında Eskişehir’in İl olması
sebebiyle Eskişehir İline bağlanmıştır. Coğrafi Yapısı Mihalıççık İlçesi
Yukarı Sakarya Bölgesinde Sündiken Dağlarının güney doğusunda
kurulmuştur. Mihalıççık İlçesinin Eskişehir’e olan uzaklığı 96 Km. olup,
İlçenin Kuzeyinde ve Doğusunda Ankara İli, Batısında Beylikova İlçesi ve
Alpu İlçesi, Güneyinde ise Sivrihisar İlçesi yeralmaktadır. İlçenin
yüzölçümü 1.650 km2’dir. İlçenin rakımı ise 1.325 metre’dir. İlçemizin
Güneyinden gelen Porsuk Çayı daha sonra kuzeye dönerek Sakarya Nehri ile
birleşir. Kızıltepeden çıkmakta olan Gürleyik Çayı Sarıyer Baraj gölüne
dökülür. Sarıyer Baraj gölü İlçenin kuzey sınırını oluşturmaktadır Orta
kesimde kalan Sündiken Dağlarının yüksekliği yer 1.800 metreye kadar
ulaşır. İlçemiz iklim yönünden değişik özellikler arz etmektedir .Porsuk
Vadisinde kışlar sert ve soğuk, yazlar oldukça sıcak geçmektedir.
Sündiken Dağlarında yılın en az altı ayı karlarla kaplı geçmektedir.
Kuzeyinde Sakarya vadisinde ise oldukça ılıman iklim hüküm sürmektedir.
İlçe merkezinde kışın ısı oldukça düşmektedir, yaz aylarında ise serin
yayla iklimi hakim olmaktadır. Yağışlar kışın kar, İlkbahar ve
Sonbaharda yağmur şeklindedir. Nüfus durumu 2000 Yılı nüfus tespit
sayımına göre İlçemizin Nüfusu; İlçe Merkezi : 4.706 Kişi Oranı : %25
Köyler Toplamı : 13.990 Kişi Oranı : %75 Toplam : 18.696 Kişi -
İlçemizde Km2’ye düşen kişi sayısı : 11 - İlçemizde Nüfusun %93 ‘i
okur-yazardır. - İlçe merkezi ve köylerinde yaşayan halkın % 80 i
çiftçilik ve hayvancılıkla uğraşmaktadır. - İlçemizde yaşayan halkın Ana
dili TÜRKÇE’dir. İdari Durumu İlçemizde 1923 yılından beri Belediye
teşkilatı vardır. İlçe sınırları içinde ayrıca Yunusemre Köyü 7 Haziran
1992 tarihinden itibaren belde olmuş ve belediye teşkilatı kurulmuştur.
Dinek Köyü 27 Aralık 1998 tarihinden itibaren belde olmuş, 16 Ocak 2000
tarihinde yapılan seçimler ile de mahalle muhtarlıkları kurulmuştur.
İlçemize bağlı 2 belde, 49 köy ve bu köylerimize bağlı 53 adet mahalle
mevcuttur. İlçe merkezi yerleşimi yüksek bir alan üzerine kurulmuş olup,
yeni yerleşim birimleri Kuzey tarafına doğru yayılmaktadır. Yunusemre
Beldesi Porsuk kenarında kurulmuş ve ilerisi için gelişme potansiyeline
sahip bir yapıdadır. Dinek Beldesi dağlık arazi üzerine kurulmuştur.
Köylerimizin büyük bir kısmı orman köyü olup, (39 adet) geçimlerini
ormanda çalışarak sürdürmektedirler Sosyal Durum Fiziki mekan itibariyle
dağlık bir arazi üzerine kurulmuş olan ilçemiz ve köylerinin önemli bir
bölümü tarıma elverişli arazi bakımından oldukça fakir olup, arazinin
kıraç olması ve genel olarak kuru tarım yapılması nedeniyle verim
düşüktür. İlçe ekonomisinin asıl olarak tarım ve hayvancılığa dayanması
mevcut nüfusun belirli bir hayat standardına ulaşmasına yetmemesi
nedeniyle nüfus göçü geçmişte oldukça yoğun olarak yaşanmış ve halen de
devam etmektedir. Bu nedenle ilçe ve köylerinde konut sorunu yok ise de
mevcut konut sayısı yaşayan nüfusa ancak cevap vermekte ve kiralık ev
bulma sorunu yaşanmaktadır. Söz konusu konutların asgari ölçülerde de
olsa sağlık ve hijyenik şartlara uygun olduğu tartışılabilir. İlçede
sosyal yaşantı, aile ziyaretleri ve düğünler dışında hiç yoktur. Eğlence
yerlerinin bulunmaması nedeniyle halkımızın tek eğlence kaynağı
televizyon olmaktadır. Her yıl Mayıs ayında Yunusemre Kültür ve Sanat
Haftası Törenleri ve Haziran ayının ikinci haftasında düzenlenen
Mihalıççıklılar Günü münasebetiyle gerçekleştirilen eğlence ve şenlikler
ilçeye bir canlılık getirmektedir. İlçede yapılaşmanın büyük çoğunluğu
az temelli (taştan) kerpiçten, kalın duvarlı, sokak pencereleri küçük,
geniş avlulu, üzerleri kamış ve çorak toprakla örtülü evler şeklinde
olmakla beraber İlçe merkezinde son zamanlarda iki katlı, çok odalı,
kiremit çatılı evlerin yapılmış olduğu görülmektedir. Mevcut konut
sayısı yaşayan nüfusa ancak cevap vermekte olup kiralık ev bulma sorun
olmaktadır. Söz konusu konutların asgari ölçülerde de olsa sağlık ve
hijyenik şartlara uygun olduğu tartışılabilir. İlçe sınırları dahilinde
yer alan kömür, krom, manyezit, kaolin ve kil işletmeleri ilçe ekonomik
hayatının temel unsurları olan tarım ve hayvancılık dışındaki diğer iş
alanlarını teşkil etmektedir. Özellikle bu işletmelerin çevresinde yer
alan köylerimiz söz konusu işletmelere iş gücü arz etmektedir. Ayrıca,
orman köylerimizde (39 adet) senenin belli aylarında gerçekleştirilen
faaliyetler dolayısıyla orman işçiliği önemli bir iş imkanı olarak
ilçemiz iş hayatındaki yerini almaktadır. Ayrıca, Sarıyer Baraj Gölü
çevresinde yer alan köyler balıkçılık ile iştigal etmektedirler. Eğitim
ve Kültür Durumu İlçemizin coğrafi yapısı halkın tarım ve hayvancılıkla
geçinmesine uygundur. Ormancılık ve madencilik üzerine çalışmalar
yapılmaktadır. Ancak ormanların gün geçtikçe azalması, madenciliğin
çağımız teknolojisine henüz uygun hale gelmemesi sebebiyle ailelerin
çocuklarını okutmaya büyük önem vermesine yol açmıştır. İlçemizdeki
okuma yazma oran % 93 bulmaktadır. İlçemiz genelinde 1 lise, 1 Halk
Eğitim Merkezi, 2 Pansiyonlu İlköğretim Okulu ve 16 adet de ilköğretim
okulu mevcuttur. Ayrıca 2’si Merkezde 5’i köylerde olmak üzere toplam 7
merkezde olmak üzere toplam 393 öğrencinin taşıması yapılmaktadır.
İlçemizde muhtaç öğrencilerin kitap, kırtasiye ve öğle yemek ihtiyaçları
İlçemiz Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfınca karşılanmakta olup,
Pansiyonlu İlköğretim Okullarında bu yardım sıcak yemek olarak
verilmektedir.. Tarihi Eserler Ve Turistik Tesisler Çalçı Köyü Camiinin
Selçuklular zamanında yapıldığı tespit edilmiş olup, zamanın ananelerine
uyularak tarih ve isim yazdırılamamıştır. Ahurözü Köyü Camii Osmanlılar
zamanında yapılmış olup, yapılma tarihine rastlanılmamıştır. Beyköy
Camii, Hicri 1174 Miladi 1754 yılında Hacı Ahmet Muhammet Kothüda
Serdarı İsmail Ağa Zade tarafından yaptırılmış olup zatın mezarı da cami
avlusunda bulunmaktadır. İlçe merkezinde bulunan Camikebir Camii, Hicri
1302, Miladi 1882 yılında Sivrihisarlı Hacı Süleyman tarafından
yaptırılmış olup, Yunanlılar tarafından Kurtuluş Savaşında yıkılmış,
Cumhuriyet devrinde yeniden yaptırılmıştır. Gürleyik Köyünde bulunan
Hacı Halit Ağa Konağı, 1800’lü yıllarda Hacı Halit Ağa tarafından Hamamı
ile beraber yaptırılmış olup, bina halen mevcuttur. Sazak Köyündeki
Manastır, Romalılar tarafından yaptırılmıştır. Manastır halen mevcuttur.
Manastırın içinde toprak borular ile su getirilmiştir, boruların nereye
gittiği bilinmemektir. Ünlü Halk Şairi Yunusemre’nin Türbesi ilçemize
bağlı Yunusemre Beldemizde bulunmaktadır. İlçemize bağlı Yarıkçı Köyünde
bulunan kaplıcanın su sıcaklığı 18 0C olup, romatizma, siyatik ve böbrek
hastalıklarına iyi gelmektedir. Gürleyik ve Yunusemre Beldesinde bulunan
suların kükürtlü olduğu, alerji ve uyuz hastalıklarına iyi geldiği
bilinmektedir. Sündiken Dağlarında bulunan bazı kaynak sularının
sindirimi kolaylaştırdığı bilinmektedir. Örneğin : Çatacık’taki sarı su
gibi... ilçemize bağlı Yalımkaya Köyü yakınlarında Çatacık denilen
mevkiide Orman İşletme Müdürlüğüne ait dinlenme tesisleri bulunmaktadır.
Burada ayrıca Geyik Üretme Merkezi bulunmaktadır. İlçe merkezine yakın
Kalburcu, Karakütük, Eğriova, Gencek gibi ormanlık dinlenme alanları
mevcuttur. İlçemize 5 km. uzaktaki Ömer köy yakınında bulunan sulama
göledi kenarındaki orman alanları iyi bir dinlenme ve konaklama yeri
olarak kullanılmaktadır. Sulama göledinde yetiştirilen aynalı sazan
balıklarının olta ile avlanması yapılmaktadır. Sarıyer Barajının
kıyısında bulunan ilçemize bağlı Uşakbükü, Koyunağılı Köyleri ile
Gökçekaya Barajı kıyısındaki Akçaören, Çalkaya ve Süleler Köylerinde
konaklanmakta ve oltalarla balık avlanarak halk zamanını
değerlendirmektedir. Sazak Köyümüzde bulunan “Su Başı” mevkii de bir
dinlenme yeridir. Ekonomik Durum İlçenin coğrafi durumunda da
belirtildiği gibi kuzey kısmı Sündiken Sıradağları ile çevrili olup
üzeri ormanlıktır, arazi oldukça engebelidir. Orman çevresindeki
köylerde halk genellikle orman envali ürünleri ile geçimlerini
sağlamaktadır. Dere kenarları ve dağ vadilerindeki küçük arazi
parçalarında da hububat (arpa, buğday, çavdar, yulaf gibi) ürünlerle,
meyve (elma, armut, kiraz, ceviz, kayısı gibi) sebzeler (yeşil fasulye,
domates, biber, patlıcan gibi) yetiştirilmektedir. İlçe, merkez dahil 52
yerleşim biriminden oluşmaktadır. Bu yerleşim birimlerinden 49’u köy,
1’i merkez belediyesi olmak üzere Yunusemre Beldesi ve Dinek Beldesinden
oluşmaktadır. İlçemiz merkez ve köylerinde genellikle halkın uğraşı ve
geçimi tarıma (ziraat ve hayvancılık) dayanmakta olup sanayi açısından
yeterli imkanları olmadığından yetiştirilen bu tarımsal ürünler ve
gıdalar genellikle ilçe dışına mahalli pazarlara ve komşu illere,
ilçelere satılmaktadır. İlçemiz sınırları içerisinden kalan arazinin
yapısı çeşitli özellikler göstermekte ve aynı zamanda değişik iklimlere
de sahip olması çeşitli tarımsal ürünlerin yetişmesine olanak sağladığı
gibi değişik zamanlarda da yılda birkaç ürün elde etmek mümkün
olmaktadır. Son yıllarda gerek Kaymakamlığımıza bağlı Sosyal Yardımlaşma
ve Dayanışma Vakfı kanalıyla ve gerekse Devlet katkısı ile İlçemiz ve
köylerinde son derece önemli sayılacak projeler (hayvancılık, kiraz
meyveciliği, arıcılık, seracılık, hibrit domates dağıtımı, yem bitkisi
yetiştirilmesi vs. ) faaliyete geçirilmiş ve bir kısmının ise projeleri
teklif edilmiş olup bu projeler önümüzdeki yıllarda hem kırsal kesimden
kente göçü önleyecek ve hem de ilçe ekonomisine önemli derecede katkısı
olacaktır. İlçemiz ve köylerinde modern hayvancılık olmamakla beraber
her hanede yerli ve ithal sığır bulunmakta, bunların etinden, sütünden
ve gübresinden faydalanılmaktadır. Küçükbaş hayvancılıkta yöremizde
koyun çok az miktarda olup, esas tiftik keçisi sürü halinde beslenmekte
ve bunların gelirlerinden yararlanılmaktadır. Halkın büyük bir kesimi,
Koyunağılı, Kavak, Beyköy, Hamidiye ve çevresinde çıkarılmakta olan
kömür, kaolin, manyezit, krom maden ocaklarında işçi olarak çalışarak
ailelerinin geçimlerini temin etmektedir. Bu bakımdan da bu
bölgelerimizde hayvansal ve zirai ürünler fazla gelişmemiştir. İlçemizin
yine Kuzey kesimi Sakarya Nehrinin devamı olup, Sarıyer (Hasan Polatkan)
Gökçekaya Barajları ile çevrilidir. Bu yörede yaşayan halk geçimini
baraj göllerinde su ürünleri (balık, kerevit) avlayıp satmak suretiyle
temin etmektedir. İlçemizin Güneyi ise Porsuk Vadisi olup düz ve verimli
arazidir. Bu bölgemizde kültür bitkisi olarak şeker pancarı, çok az
miktarda ayçiçeği tahıl olarak buğday, çavdar, yulaf vb. ürünler
yetiştirilmektedir. Baklagillerden nohut, fasulye, mercimek ve az
miktarda pirinç, kimyon yetiştirilmektedir. Bu bölgemizde kültür
hayvancılığı olup süt sığırcılığı, dana besi, koyunculuk, kuzu besisi ve
ferdi olarak da tavukçuluk yapılmakta, bunların ürünleri çevre
ilçelerdeki ve Eskişehir merkezindeki süt kurumlarına işlenerek mamul
haline getirilmektedir. İlçemizde sanayi ürünleri olarak Kavak Köyünde
Krom madeni hammadde olarak üretilmekte ve işlenmek üzere dışarıya sevk
edilmektedir. Koyunağılı Köyü çevresin 2 adet kömür ocağı
çalıştırılmakta, Böy Köyünde 1 adet kömür ocağı işletilmektedir. Bu
ocakların yıllık ortalama üretim kapasiteleri toplam 100.000 ton
civarında olup, Koyunağılı civarında 20 seneden beri, Bey Köyde de 2
seneden beri üretim yapılmaktadır. Bahtiyar, Hamidiye, Kayı köylerinde
ve Mihalıççık Merkezinde manyezit üretilmekte, Yunusemre Beldesinde de 2
adet mermer ocağı 20 yıldan bu yana üretim yapmaktadır. İlçe merkezinde
Orman İşletme Müdürlüğüne ait 1 adet tomruk ve odun istihsal deposu
mevcuttur. Burada senenin muayyen zamanlarında ihale yapılarak tomruk ve
odun satışı yapılmaktadır. İlçemizde 1998 yılında 300 dekarlık alan da
ağaçlandırma çalışmaları yapılmış olup, ilçemizin 65.000 hektarlık alanı
ormanlarla kaplıdır. Sorkun Köyümüzde 100 yıldan beri yani kuruluşundan
bu yana el sanatları (çanak, çömlek ve güveç) üretilmektedir. Tarım ve
Hayvancılık 2003 Yılındaki Arazi Kullanımı Toplam Sulanan Tarla Alanı
(Hektar) : 9.815 Toplam Nadas Alanı (Hektar) : 13.202 Tarıma Elverişli
Olup Kullanılmayan Arazi (Hektar) : 1.185 İlçemizde buğday, arpa,
çavdar, yulaf, çeltik, nohut, burçak, şeker pancarı, haşhaş, kimyon,
ayçiçeği, soğan, sarımsak, patates ve yonca gibi tarla ürünlerinin
üretimi ile sebzecilik ve meyvecilik yaygındır. Hayvancılıkta çeşitli su
ürünlerinin üretimi, büyük ve küçük baş hayvancılık ile arıcılık ve
ipekböcekçiliği de yapılmaktadır. Ulaştırma ve Altyapı İlçemiz
merkezinin Eskişehir İl merkezine olan uzaklığı 96 km. olup, yolun
tamamı asfalttır. İlçemizin köylerle her an bağlantısı mümkündür. Yolu
olmayan köyümüz yoktur. Köy yollarının büyük bir kısmı stabilizedir.
Yunusemre Beldesinden geçen demiryolu ile İstanbul-Ankara-İzmir ve doğu
illerimiz ile bağlantı sağlanmaktadır. İlçemizdeki otomatik telefon
santralinin kapasitesi 1.476’dır. İlçemize bağlı olan köylerin tamamında
telefon bağlantısı mevcuttur.İlçemizde TEDAŞ işletme Şefliği mevcut
olup, 5 personel ile hizmet vermektedir. Muhtemel ve acil elektrik
arızalarının anında giderilebilmesi için iki adet araçları mevcuttur.
|
